موسیقی معاصر برای پیانو | گذرموسیقی

کارگاه موسیقی معاصر برای پیانو

اصول نوازندگی و آهنگسازی 

در این کارگاه ابتدا بحث با آشنایی خود مکانیزم پیانو و تاریخچه آن و مدل های مختلف شروع شد ، از پیانو هایی با در ابتدا کمتر از 88 کلاویه داشتند تا پیانو هایی که با بیشتر از 88 کلاویه ساخته شدند.
از مدل های مختلف پیانو می توان به (Prepared piano ، Upright piano و grand piano) اشاره کرد . و در ادامه تکنیک هایی برای (Prepared piano و grand piano) و روش های برای پدال گیری و حتی تولید صدا با پدال از تکنیک های معاصر نوازندگی بیان شد و همچنین تکنیک های برای تولید اکورد های کلاستر به روش های مختلف مانند استفاده از ساعد دست و…. .
اما در بخش اهنگسازی معاصر ، این بخش با احساس نیاز آهنگسازان به رنگ آمیزی های صوتی متفاوت از دوره امپرسیونیسم اغاز شد و تا موسیقی سریالیسم و موسیقی شانسی یا ( chance music) و در انتها mix media ادامه یافت .
و در بخش chance music به بررسی برخی کار های جان کیج آهنگساز این مکتب پرداخته شد .
و در ادامه و در بخش mix media با کارهای بسیار جالبی از اهنگسازان جدید و نوعی کنسرت های متفاوت مانند:
Disklavier
computer and piano
speaking piano
اشاره کرد .
در انتها این در این کارگاه هنر جویان با تکنیک های مختلف نوازندگی معاصر پیانو و سبک ها و تکنیک های اهنگسازی و نت نویسی جدید در دنیا آشنا شدند و با کنسرت ها و اهنگسازان مطرح این سبک ها آشنا شدند.

گردآورنده: سهند مالکی

 

 

موسیقی معاصر- گذرموسیقی

 

 

 

 

 

 

 

 

موسیقی سماع و قومی / گذرموسیقی

استفاده از موسیقی در مراسم قومی و سماعی

سماع-گذرموسیقی

استفاده عملی از موسیقی در برنامه‌های شفا و درمان، در گذشته ایران، بیشتر در دو شکل و روش رواج داشته، اول روش قومی و دوم روش سماعی که در مورد روش سماعی به اختصار توضیح داده می‌شود.

روش سماعی

بعد از اسلام روش دیگری به نام سماع در ایران شکل گرفت که در مواقعی برای تزکیه و شفا و درمان بیماران مورد استفاده قرار گرفته و موسیقی، اذکار و حرکت‌های موزون ابزار آن بوده است. سماع در لغت به معنای گوش دادن به آواز خوش و نیکوست. به عبارتی تأثیرگذاری از راه نیکو شنیدن که با پیام ذکر و تأثیر و تحرک آن با ریتم و حرکت‌های موزون و موسیقی همراه گردیده است. عارف و مرشد با آواز و اذکار معنوی و گاهی حرکت‌های موزون و رقص‌های سماعی شور و جدی در مریدان ایجاد می‌کرد. شور و حالی که به قصد از خود بی‌خودی برای ارتباط و اتصال معبود است. مراسم سماع در شکل امروزی آن بعد از خلفای راشدین در دوره‌های اموی و عباسی به وجود آمد. در دوران ایران اسلامی سماع یکی از ابزار‌های تمرینی عارفان و اهل تصوف شد و شعرا و بزرگان از آن به‌عنوان تمرینی برای القای افکار و اذکار و انگیزه و تحرک خود به شنوندگان استفاده فراوان می‌بردند. در واقع، تمرین و صحنه‌ای از مشاهدات شهودی از جمله روشن‌بینی و الهام و جذبه‌های روحی بود.

سماع و درمان

در گذشته برگزاری مراسم سماع شیوه‌های متعددی داشته و مکتب‌های مختلف تصوف آداب و شرایط متفاوتی را برای انجام آن پیشنهاد می‌کردند. خانقاه‌ها مکان سماع بوده‌اند و عارفان با تنی چند از نوازندگان، خوانندگان و شاعران در این جلسه‌ها حضور می‌یافتند. آنها با لباس فاخر و خرقه‌های بلند و آستین‌های طراز‌دار در جلسه‌ها شرکت می‌کردند. عارفان غالباً زمان و مکان و افراد خاصی را جهت انجام سماع در نظر می‌گرفتند. امام محمد غزالی و ابوالمفاخر به سه عامل زمان، مکان و اخوان در برپایی جلسه تأکید داشتند. آنها زمانی را مناسب سماع می‌دانستند که افراد اشتغال ذهنی نداشته باشند و آسوده و فراغ بال در جلسه‌ها حضور یابند و مکانی را مجاز می‌دانستند که متعلق به فرد درستکاری باشد. کسانی را در مراسم شرکت می‌دادند که از لحاظ اخلاقی، افراد منزه و آشنایی باشند. بعضی از عارفان به مریدان خود توصیه می‌کردند که سراپا گوش باشند و به اطراف نظر نیندازند؛ برخی دیگر وجد، پایکوبی و رقص را مجاز می‌دانستند و در هنگام سماع حالت‌های هیجانی و روحی زیادی را از خود بروز می‌دادند. غالباً عارفان سماع را برای افراد دردمند و دلسوخته و یا شیدامنش توصیه می‌کردند تا تخلیه و آرامش یابند. به‌طور کلی، قصد عارفان از برپایی جلسه‌های سماع و توصیه‌هایی که در چند و چون آداب آن کرده‌اند برای تزکیه و آرامش درونی مریدان بوده و کم و بیش مؤثر واقع می‌شده است. به‌طور کلی، جلسه‌های سماع تا حدودی به لحاظ روحی برای القای مفاهیم دینی و آرامش کمک‌هایی می‌کرده و موجب تقویت روحی شرکت‌کنندگان می‌شده است.

گردآورنده ریحانه لطفی

 

کلید های موسیقی | گذر موسیقی

کلیدها یکی از رایج ترین نمادهایی هستند که در موسیقی مشاهده میکنید و اولین چیزی است که در آغاز یک قطعه ظاهر می شود. پس بهتر است درباره ی این کلید ها بیشتر بدانید:

Treble Clef یا کلید سل

کلید سل رایج ترین کلید در موسیقی است. نمادی که برای کلید سل استفاده شده است مانند حرف “G” است که قسمت پایین آن خط دوم را دربر میگیرد. این نشان می دهد که نُت خط دوم G است. به همین دلیل این کلید به G clef نیز معروف است.بسیاری از سازهای کوبه ای ، برنجی و کوبه ای تنظیم شده با دامنه بالاتر از کلید سل استفاده می کنند. روی پیانو نیز این کلید با دست راست نواخته می شود.

کلید سل- گذرموسیقی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bass Clef یا کلید فا

کلید بعدی، کلید فا است. نمادی که برای کلید فا استفاده شده است مانند یک ویرگول برعکس با دو نقطه در سمت راست آن است و نقطه ها بین خط چهارم قرار دارد که نشانگر قرار دادن نُت فا است. به همین دلیل است که به کلید فا نیز معروف است. سازهای موسیقی در محدوده پایین تر ، مانند گیتار باس ، از کلیدفا استفاده می کنند. روی پیانو نیزاین کلید با دست چپ نواخته می شود.

وقتی کلید فا روی خط سوم قرار گیرد، کلید بارتون نامیده می‌شود. این کلید دیگر مورد استفاده نمی‌باشد. قبلاً، از آن برای نوشتن بخش باریتون در موسیقی آوازی استفاده می‌شده‌است.

وقتی کلید فا روی خط پنجم قرار می‌گرفت، به آن کلید باس پایین گفته می‌شد. نت‌خوانی این کلید مانندِ کلید تربل بوده، اما در حقیقت نتها دو اکتاو پایین‌تر بودند. این کلید دیگر مورد استفاده نیست. قبلاً، از آن برای نوشتن بخش‌های پایین باس استفاده می‌شد (برای مثال در کارهای هنریش شوتز).

 

کلید فا- گذرموسیقی

 

 

 

 

 

 

 

C Clef کلید دو

قسمت مرکزی کلید دو به نت دو اشاره می کند. درواقع قسمت مرکزی این نت روی خط سوم قرار میگیرد و آن را کلید دو  هم می نامند. در هنگام نواختن ویولا از کلید آلتو استفاده می شود. وقتی قسمت میانی شکاف کلید دو  به خط چهارم اشاره کند. در سازهای موسیقی مانند کنترباس و باسون از این کلید استفاده می شود.

وقتی کلید دو روی سومین خط حامل قرار می‌گرفت، به آن کلید آلتو گفته می‌شد. در تمامی کلیدهای دو، این خط نشانگر نت دو وسط است. این کلید (گاهی نیز کلید ویولا نامیده می‌شود) اکنون برای ویولا، ویولا داگامبا و ترمبون آلتو استفاده می‌شود.

وقتی کلید دو روی خط چهارم قرار می‌گیرد، به آن کلید تنور گفته می‌شود. از این کلید برای نت‌نویسی محدوده بالایی باسون، ویلن سل، یوفونیوم، کنتر باس و ترومبون (که همگی از کلید باس در پایین و وسط محدوده صوتیشان استفاده کرده، و در محدوده صوتی بسیار بالا، کلید سل مناسب‌تر است)

در گذشته، کلید دو گاهی روی خط پنجم قرار گرفته و کلید باریتون نامیده می‌شد، همانند کلید فای خط سوم، که هر دو دقیقاً یکی بودند. به دلیل این برابری، این کلید به ندرت در گذشته‌استفاده می‌شده.

 

کلید دو- گذرموسیقی

 

 

 

 

 

 

کلید ریتم Clef

کلید ریتم با نام کلید خنثی کلید پرکاشن  نیز شناخته می شود. بر خلاف سایر کلیدها ، این کلید ریتم را نشان می دهد نه گام ها را. این نوع کلید هنگام نواختن سازهایی مانند مجموعه درام ، گانگ ، ماراکاس ،مورد استفاده قرار می گیرد.

کلیدریتم- گذرموسقی

 

 

 

 

 

 

 

فراخوان نامه ای به کرونا | گذر موسیقی

نامه ای به کرونا|گذر موسیقی

 

فراخوان نامه ای به کرونا 🎫

برای کرونا نامه ای بنویسید
نامه ای به کرونا بنویسید و عکس نامه خود را همراه ضبط خوانش آن ارسال نمایید
مهلت ارسال تا ۲۰ بهمن ماه ۱۳۹۹@gozaracademy
از افكار و نگرانی ها ، دو راهی های خود ، از دستاوردهای معنوی و همچنین ازفراز و نشیبهای این دوره بگویید
و آنها را به خط گذر موسیقی 09393298409 ارسال کنید .
*براي شركت در اين فراخوان هيچ محدوديت سنى وجود ندارد و لطفا نامه خود را به هر زباني كه دوست داريد در صفحه A4 بنويسيد

نکات مثبت کلاس موسیقی آنلاین و آموزش مجازی ساز ها | گذر موسیقی

ONLINE CLASSES

 

‎بسیاری از مزایای آموزش بصورت آنلاین شامل موارد زیر است:

‎*  دروس آنلاین گزینه بسیار خوبی است زیرا طیف گسترده ای از معلمین را در اختیار شما قرار میدهد. شما فارغ از اینکه در شهر شما مستقر هستند یا نه ، تعداد گسترده ای از معلمان آنلاین را برای انتخاب خواهید کرد

*بهترین قسمت در مورد کلاس های آنلاین این است که ، برای رفتن به استودیوی معلم خود لازم نیست سوار ماشین خود شوید یا سوار اتوبوس شوید. می توانید به راحتی از خانه خود موسیقی یاد بگیرید

* پس از یک درس موسیقی که معلم شما همه نکات عالی را به شما می آموزد ناامیدکننده است اگر پس ازرفتن به خانه ، روز بعد نیمی از گفته های آنها را فراموش کرده باشید، بعلاوه ، هنگامی که شما یک ساز موسیقی را در دست دارید ، یادداشت برداری مداوم دشوار است. به همین دلیل است که توانایی ضبط کردن درس ها بسیار عالی است ، زیرا در این صورت می توانید دوباره برگردید و دوباره آن را تماشا کنید ، و همه نکاتی را که ممکن است فراموش کرده باشید را انتخاب کنید.

* احتمال لغوشدن کلاس بسیار کمتر است، زیرا اگر شما یا معلم خود بیمار هستید (و از همه بدتراگربیماری شما مسری باشد) لازم نیست برنامه ریزی کلاس شما تغییر کند.آنلاین بودن به این معنی است که اگر احساس خوبی دارید ، می توانید آن درس را بخوانید و دیگر نگران آلوده شدن معلم خود یا برعکس نیستید!

* برای معلم شما آسان است که نت موسیقی را به صورت آنلاین به اشتراک بگذارد یا برای شما ارسال کند ، در حالی که فقط چند کلیک با کتابخانه آنلاین فاصله دارید و می توانید کتاب های موسیقی خوبی را تحویل بگیرید.

*شرایط و امكانات فردی هر كس متفاوت است. همچنین ، نوع سازهایی که یاد می گیرید با آنها بنوازید ممکن است بر تجربه آنلاین شما تأثیر بگذارد. دروس آنلاین شاید چالش برانگیزتر از دروس حضوری باشد. با این حال نوع ساز شما ، کیفیت دوربين شما ( وب كم ) و سرعت اینترنت نیز بستگی دارد.

 

فواید تمرین گام نوازی در موسیقی | گذر موسیقی

SCALES

آیا از نواختن گام ها در پیانو لذت میبرید؟

اگر موسیقی غذایی برای روح انسان باشد، آنگاه میتوان گفت گام ها سبزیجات موسیقی هستند…. همه ی ما میدانیم سبزیجات بسیار مفید هستند اما ( اگر صادقانه صحبت کنیم) بسیاری از انسان ها از خوردن آنها لذت نمیبرند.مطمئنا ، به عنوان گرم کردن انگشتان می توانیم گام نوازی و آرپژ نوازی ها را تحمل کنیم، اما بیشتر هنرجویان پیانو و پیانیست ها ترجیح میدهند وقت خود را صرف قطعاتی کنند که از نواختن آنها لذت میبرند و عاشق آنها هستند.بنابراین واقعا این گام ها چقدر ضروری هستند؟ نظرات مختلفی در این باره وجود دارد.

برخی از فوایدی گام نوازی شامل این موارد است:آگاهی شما را نسبت به شناخت گام و تنالیته و دانش راجع به همه سرکلید را افزایش می دهد و به شما کمک می کنند انگشتان سریع و چابکی داشته باشید .گام و آرپژ بخش زیادی از آنچه مردم به عنوان موسیقی دشوار برای نواختن تصور می کنند را تشکیل می دهد بنابراین یک دانش آسان از آنها ضروری است. به خصوص وقتیکه بداهه نوازی کنید به شما کمک بسیار زیادی می کند.و به شما می آموزد که چگونه انگشت شست خود را که پایه و اساس تمام نوازندگی پیانو است حرکت دهید ، همچنین گام ها به ایجاد هماهنگی بین دو دست و به تقویت قدرت انگشت کمک می کنند .گام نوازی به بهبود جغرافیای کلاویه های پیانو یک هنرجو،  و در ایجاد حس ریتم قوی کمک می کند .همچنین بهبود آرتیکولاسیون ( فن بیان) و سرعت که برای نواختن پیانو بسیار مهم هستند.گام ها باید در حدود پنج تا ده دقیقه از یک دوره تمرین معمول سی دقیقه ای تمرین شوند، اما برای دوره های طولانی تر یک ساعته ، ممکن است حدود بیست دقیقه از  زمان تمرین را اشغال کنند.به هر حال، مدت زمانی که هنرجو به تمرین گام های پیانو اختصاص می دهد به سن ، قاطعیت و سطح او بستگی دارد.

 

تاریخچه ساز پیانو و نخستین نوازنده پیانو در ایران | گذر موسیقی

اولین-پیانیست-زن-ایرانی-1

اولین پیانو در سال 1805 با محموله ای از هدایا که شامل پرتره ، مبلمان و ساعتهایی بود که توسط ناپلئون بناپارت برای شاه ایرانی ، فتحعلی شاه قاجار ارسال شده بود ، وارد ایران شد. کسی تا آن زمان نه شکل پیانو دیده بود و نه نواخته بود. این پیانو سال های سال، به عنوان یک مبلمان دکراتیو در تالار سلطنتی قرار گرفته بود.

شصت و هفت سال بعد، در سال ۱۸۷۳ ناصرالدین شاه که در سفر پاریس، از یک نمایشگاه پیانو دیدن می کرد، به یاد پیانوئی افتاد که ناپلئون به جدش هدیه کرده بود و همان موقع چهار دستگاه پیانو سفارش داد که یکی دو ماهی بعد به ایران رسید ولی مشکل اصلی همچنان باقی ماند. کسی نبود که بتواند آن را بنوازد. سرانجام طلسم شکست و محمد صادق خان سرورالملک، نوازنده سنتور دربار پشت پیانو نشست. البته آن چه می نواخت به دل نمی نشست. مثل سنتوری صدا می داد که کوک نداشته باشد. از همین جا محمد صادق خان کشف کرد که می شود کوک پیانو را هم مانند سنتور عوض کرد. به هر حال او را باید نخستین نوازنده پیانو در ایران به حساب آورد. او حتی مدتی پیانو نواختن را به دختران ناصرالدین شاه می آموخت. از این تاریخ زندگی پیانو در ایران آغاز می شود.با آمدن لومر فرانسوی که برای سرپرستی موسیقی نظام به ایران آمده بود، راه برای ورود سازهای غربی از جمله پیانو هموار شد. لومر برای نخستین بار آهنگ های روستائی ایران را نیز برای پیانو تنظیم کرد و خود، آن ها را نواخت. می شود گفت که لومر و شاگردان او (غلامرضا مین باشیان، معتمد الدوله یحیائیان و محمود مفخم) از نخستین ترویج کنندگان پیانو نوازی در ایران بوده اند تا آن جا که گروه های موسیقی سنتی که بعدها به وجود آمدند نیز ترغیب شدند پیانو را به کار بگیرند، از جمله درویش خان، موسیقیدان برجسته آن زمان پیانو را نیز وارد ارکستر انجمن اخوت کرد و نواختن آن را به مشیر همایون شهردار سپرد. همراه با پیانو، یک رشته مفاهیم موسیقی بین المللی نیز وارد فرهنگ موسیقائی ایران شد، مثل ارکستر، کنسرت، گام، آکورد، پوزیسیون، رسیتال، آکومپانیمان، سلو، دوئت، اپرت، اپرا و آنتراکت.

نام های ماندگار:

از سوی دیگر کلاس های پیانو شاگردان بسیاری پیدا کرد و در کوتاه مدت، شمار زیادی پیانو نواز ایرانی و بین المللی پرورش یافتند و بعضی از آن ها در سطح جهانی به شهرت رسیدند. از جمله می توان از رافی پتروسیان، کیتی امیر خسروی، تانیا آشوت هارتونیان، امانوئل ملیک اصلانیان، پری برکشلی نام و … برد.دو نفر از تأثیرگذارترین پیانو نوازان در حوزه موسیقی ایران مرتضی محجوبی و جواد معروفی بودند.

دانستنی هایی درباره تاریخچه و ویژگی های پیانو ی دیجیتال و آکوستیک | گذر موسیقی

WhatsApp Image 2020-11-02 at 12.25.48 PM (2)

پیانو را فردی به نام بارتولومئو کریستو فری در سال ۱۷۰۹ در ایتالیا اختراع کرد. پیش از آن که پیانو اختراع شود از سازی قدیمی به نام هارپسیکورد استفاده می شد.تفاوت اصلی پیانو و سازهای مشابه قبل از اختراع آن این بود که در سازهای قبلی شدت صدای حاصل از فشرده‌شدن یک کلاویه، مستقل از شدت ضربه واردشده بر کلید پیانو، مقداری ثابت بود. اما در پیانو نوازنده قادر بود با ملایم ضربه‌زدن به کلیدها صدایی ضعیف تر ایجاد کند، یا با ضربات محکم‌تر صدایی قوی تر تولید کند. این خصوصیت دلیل مورد توجه قرارگرفتن سریع ساز پیانو توسط آهنگسازان قرن هجدهم میلادی بود.حال در ادامه تاریخچه ساز پیانو میخواهیم ریشه های این ساز را بشناسی

تاریخچه ساز پیانو |گذر موسیقی

در ساخت پیانو از سازهای گوناگونی الهام گرفته شد. می‌دانیم که از میان سازهای قبل، هارپسیکورد شبیه‌ترین ساز به پیانو است. هنگامی که سازسازان به فکر ارتقای هارپسیکورد با اضافه کردن مکانیسم اکشن بودند متوجه شدند که برای این کار اساساً، سازی با ساختاری متفاوت با هارپسیکورد لازم است. در کتاب‌های تاریخ پیانو گفته می‌شود درحقیقت آنچه منجر به تولید نخستین پیانوها شد، ایده گرفتن از سازهایی مثل دولسیمیر یا هتبرک بود که در آن‌ها با استفاده از چکش‌هایی که در دست می‌گرفتند به سیم‌ها ضربه می‌زدند و صدا تولید می‌شد. اولین پیانو در سال 1805 با محموله ای از هدایا که شامل پرتره ، مبلمان و ساعتهایی بود که توسط ناپلئون بناپارت برای شاه ایرانی ، فتحعلی شاه قاجار ارسال شده بود ، وارد ایران شد.

انواع پیانو:

پیانو دیواری

پیانو دیواری _ پیانو آکوستیک _ پیانو

پیانو دیواری _ پیانو آکوستیک _ پیانو

نخستین پیانوی دیواری در سال ۱۷۸۰ در اتریش ساخته شد. بیست سال بعد از آن پیانویی دیواری با سیم‌های عمودی در فیلادلفیا ساخته شد. اما چون صدای آن چندان رضایت‌بخش نبود، پذیرفته نشد.در سال ۱۸۲۶ پیانوی دیواری در اروپا با استقبال زیادی روبه‌رو شد، چرا که در این دوره شخصی به‌نام رابرت ورنوم در مکانیسم پیانوی دیواری تغییر و امکانی ایجاد کرد که دقت و کشش صدا را توامان داشت، تکرار را ممکن می‌کرد و به کوچکترین تماس دست با کلاویه‌ها واکنش نشان می‌داد. پس از ورنوم، ایگناس پلیل این امکان را برای پیانوهای دیواری خود به‌کار گرفت و در اروپا به نام پلیل مشهور شد. پلیل و سایر شرکت‌ها در فرانسه ساختن نوع خاصی از پیانوهای دیواری را از سر گرفتند که موفقیت آن‌ها بسیار بیش از پیانوهای چهارگوش بود. آلمانی‌ها در سال ۱۸۳۵ تولید پیانوهای دیواری را آغاز کردند و در حدود ۱۸۶۰ پیانوهای چهارگوش را کنار گذاشتند. آلمان در ساختن پیانوهای دیواری بر فرانسه و همچنین انگلیس پیشی گرفت و پیانوهای دیواری سنگین‌تر و قدرتمندتری ساخت که در آن‌ها هر نت سه سیم داشت و یک صفحه آهنی برای سیم‌های نگه‌دارنده به‌کار می‌رفت. این پیانوها درمقایسه با پیانوهای هم دوره خود صدای بهتری داشت.پیانوهای دیواری در ارتفاع های مختلف, با بدنه های متفاوت و انواع مدل ساخت بدنه وجود دارند که بدون شک مورد توجه شما قرار می گیرند. ارتفاع پیانو دیواری چه چرخ داشته باشد چه نداشته باشد از کف زمین تا بالای آن اندازه گیری می شود.دلیل این امر بیشتر به این خاطر است که عرض و معمولاً عمق پیانو ها با کمی تفاوت یکسان است و این ارتفاع ساز است که در حجم بدنه پیانو تاثیر بیشتری را می گذارد، هرچه ارتفاع بیشتر باشد پیانو حجم صوتی بیشتری دارد. حجم صوتی ارتباطی به رنگ یا شفاف و مات بودن صدا ندارد و صرفآ صدای حاصله از این پیانو قوی تر خواهد بود. چرا که پیانو بلند علاوه بر آنکه سیم های  طولانی تری دارد صفحه صدای بزرگتری نیز دارد که باعث تولید صدای قوی تر می گردد

پیانو اسپینت

246px-Teaserbox_46075861

پیانوهای اسپینت معمولاً از کوتاه ترین و ارزانترین نوع پیانوهای دیواری هستند. ارتفاع این پیانوها از حدود ۹۰ سانتیمتر و حداکثر تا ۱۰۰ سانتیمتر ادامه دارد. جعبه صدای آنها کوچک و سیستم انتقال نیرو (Action) آنها ساده ترین شکل خود را دارد. به همین علت، اغلب قیمت مناسبی دارند و برای هنرجویان مبتدی ای که معلوم نیست در آینده نوازندگی را ادامه دهند بسیار مناسب است. فاصله سطح کیبورد تا بلندترین قسمت این پیانوها بسیار کم بوده و حداکثر حدود ۲۰ سانتیمتر است

پیانوی کنسول

508MHS__53744.1509395324.1280.1280

ارتفاع پیانو کنسول از حدود ۱۰۰ سانتیمتر شروع می شود و تا حدود ۱۱۰ سانتیمتر ادامه پیدا می کند. ساختمان سازه آن ها به صورتی است که بدنه ای بسیار محکم و بادوام دارند و معمولآ در آموزشگاه ها یا مدارس موسیقی و نیز استودیوها برای تمرین (نه معمولآ ضبط) از آنها استفاده می شود. انواع آمریکایی این پیانوها – که در بازار ایران کم هستند – زیبایی خاصی دارند و روی بدنه بیرونی آنها زیاد کار شده است.

پیانوی دیجیتال

yamaha-ydp-144-r-3-800x800

پیانو های دیجیتال از تکنولوژی دیجیتال برای تولید صداها استفاده می کنند و به همین دلیل با پیانو های مکانیکی یا آکوستیک که از سیستم سیم و چکش بهره می گیرند کاملاً متفاوت هستند. صدای این نوع پیانو با الگو برداری از صدای پیانو های آکوستیک درست شده است. به این الگو ها که از همه از روی نت های یک پیانو ساخته شده اند سمپل گفته می شود.این صداها در هنگام نواختن به کمک بلندگوهای پیانو تقویت و پخش می گردد. گرچه سیستم دیجیتال تولید صوت هنوز نتوانسته جایگزین سیستم های آکوستیک که از ارتعاش سیم و انتشار صوت در هوا بهره می گیرند شود ولی این نوع پیانو امروزه به دلیل امکانات و شرایط آسانی که فراهم کرده اند توانسته جایگاه خود را در بازار پر رقابت پیانو تثبیت کرده و نظر بسیاری از کاربران پیانو را به خود جلب کند

پیانوی بزرگ (رویال)

پیانو رویال _ پیانو گرند _ پیانو

پیانو رویال _ پیانو گرند _ پیانو

گراند پیانو یا پیانوی بزرگ که در فارسی گاهی آن را پیانو رویال نامیده اند. در این نوع، سیم ها به صورت افقی قرار گرفته اند و چکشها از زیر به سیم ها ضربه می زنند. این ساز صدای باشکوه و پرطنینی دارد و بیشتر در سالن های کنسرت و ارکسترهای بزرگ استفاده می شود.البته پیانو‌های بسیار زیادی در گذشته رایج بوده‌اند. برای مثال پیانوهای گنجه‌ای، صرافی، میزی، میز منشی، دوطبقه و انواع دیگر. ولی امروزه دیگر آنها رواج ندارند و از پیانو‌های پیشرفته تر استفاده می‌شود

 

روش های مختلف آموزش موسیقی کودک | گروه موسیقی کودکان در سرزمین گذرموسیقی

poster mosighi kodak

بطور کلی چندین روش به عنوان روشهای آموزش موسیقی کودک در دنیا وجود دارد .تدوین این روشها از ابتدای قرن بیستم ، بنا به ضرورت و نیاز به روشهای موثر و مفید آموزشی، صورت گرفته است. اما همین امر ، وجود آشفتگی و سردرگمی فراوان در امر آموزش موسیقی کودک را بوجود آورده است.

روش  مونته سوری (کلودیو مونته سوری آهنگسازایتالیایی)

Montessori Claudio او به کودک ، به عنوان یک عامل فعال در فرایند آموزشی خود نگاه میکرد و عقیده داشت که فرآگیری کودک امری آزاد است.مونته سوری ،ابتدا صدا ها را دسته بندی نمود و با شیوه های مختلف ، کودکان را آزمود و تمریناتی را در جهت دقیق شنیدن صداها بعنوان برترین نمود آموزش موسیقی پایه ریزی کرد. وی معتقد بود که بسیاری از فعالیتهای صدایی و غیر صدایی باید به آواز خواندن منجر شود. یعنی بچه ها صداهایی را که می شنوند باید بخوانند. نکته مهم دیگری که در روش مونته سوری حائز اهمیت است، حرکات ریتمیک است که باعث پرورش و رشد جسمانی کودک می شود. برای این منظور، با تغییر سرعت در قطعاتی که توسط پیانو می نواخت ، به کودکان می آموخت که چگونه با حرکات بدنی خود به صداهای مختلفی که با سرعتهای متفاوت اجرا می شوند ،عکس العمل نشان دهند

روش  کدای ( زولتان کدای فیلسوف و آهنگساز مجاری)

Kodaly Zoltánزبانشناس و فیلسوف و آهنگساز مجاری بود که از ملودیهای فولکلور، تأثیر بسیار گرفته است. کودای نسبت به یافتن راه کارهایی مناسب برای حل مشکالت آموزش موسیقی، بسیار عالقه مند بود و نوشتههای موثری در زمینه روشهای تحصیل موسیقی و همچنین یادگیری آهنگسازی برای کودکان از خود به جای گذا شت.

روش  دالکروز (امیل ژاک دالکروز آهنگساز سوئیسی)

Dalcroze Jacques Emile او اعتقاد داشت که سالهای اولیه زندگی برای گسترش مهارتهای پایه ای موسیقی بسیار مهم و زیر بنایی محسوب می شود و یکی از زیر ساختارهای تعلیم و تربیت باید رشد هوش و شعور موسیقایی کودکان باشد. وی سیستمی را تدوین نمود که اساسی ترین آن بداهه خوانی در سلفژ و سرایش بود. اما در عمل با حرکاتی مواجه شد که خودش آنرا اوریتمیک )Orirytmic )نامگذاری کرد. اوریتمیک در حقیقت یک دوره حرکات بود که کودکان را از طریق حرکات فیزیکی به درک مشخصی از مفاهیم و عناصر موسیقی مثل ملودی، ریتم، هارمونی ، سبک وفرم راهنمائی میکرد. او ذهن و جسم را با هم در آمیخت و روشی بر پایه شکل دادن مفاهیم ذهنی توسط حرکات بدن پایه ریزی کرد. در این روش دست زدن، پریدن، مکالمه، آواز خواندن، قدم زدن، خزیدن، لغزیدن و تلو خوردن بکار گرفته میشود. بنابراین می توان نتیجه گرفت که در روش دالگروز حرکات فیزیکی میتواند عنصر زیر بنایی موسیقی برای کودکان باشد. پرورش صدای تک تک کودکان، تقویت بداهه پردازی با انواع اصوات از ویژگیهای مهم روش دالکروز میباشد.در مقایسه روش دالکروز و مونته سوری یک نطقه اشتراک وجود دارد و آن هم اهمیت است که آنها برای آواز خواندن قائل بودند. دالکروز می گوید خواندن حتی اگر یک ربع ساعت طول بکشد باید جزء برنامه هر روز کودکان باشد.

روش  ارف(کارل ارف آهنگساز و موسیقیدان آلمانی )

Orff Karl این آهنگسازو موسیقیدان آلمانی ، به خاطر ضعف در آموزشهای بنیادین موسیقی تصمیم گرفت »مدرسه موسیقی و ورزش« را بنیانگذاری کند. او تاکید فراوان بر خالقیت و بداهه پردازی داشت. از ویژگیهای مهم روش ارف می توان کاربردهای درمانی آنرا نام برد. بعنوان مثال، با تاکید بر ریتم و هماهنگی گفتار، تاکید بر حرکات بدنی و نواختن ساز، خواندن آواز، که تاثیر مجموعه این فعالیتها در کسانی که مشکل تکلم دارند باعث تحریک و رشد گفتار وحرکات بدنی می شود.در روش ارف برای آموزش ریتم به کودکان از لغات آشنا و مانوس مثل اسامی حیوانات، گلها، اسامی خود بچه ها، اشیاء و حتی لغاتی که فاقد معانی خاص باشد استفاده می شود. او غالبا از ترانه و ملودیهایی استفاده می کرد که بر اساس آوازها و ترانه ها محلی و رایج ملل مختلف، شکل گرفته بود و از آنجا که گردش ملودی در ترانه های محلی و فولکلور بیشتر در گام پنج صدایی )پنتاتونیک( صورت می گیرد تمرینات و آهنگهای مخصوص کودکان را در این گام تنظیم کرد. شایان ذکر است که در ایران به هرآموزش موسیقی کودک ، ارف می گویند که کامال غلط است و این تنها یکی از سیستم های آموزشی موجود میباشد.

روش منهتن (مانهاتان ویل موسس  کالج «مانهاتان ویل» آمریکایی)

 Ville Manhattan روش مانهاتان مانند روش مونته سوری بر مبنای کشف و یافته های شخصی بنا میشود. در این سیستم کودکان هم سن یافته ها و تجربیات شخصی خود را با هم مقایسه میکنند. مثال یک گروه سه یا چهار نفری هر کدام با یک کاغذ مچاله شده، صداهای متفاوتی را ایجاد می کنند و کوک صداهای مختلفی را تجربه کرده تا اینکه به صدای مخصوص خودش برسد. در این روش کار معلم بسیار سخت و پیچیده است . ازجمله فعالیتهایی که توسط مربیان در این مجموعه انجام می گیرد، می توان راهنمایی کودکان برای کشف محیط خود، کاربرد دوباره صداها، بداهه نوازی با اصوات، بازسازی صداهای اطراف مثل تقلید صدای هواپیما، حیوانات، طبیعت و … را نام برد.

روش مارتینو (ادگار ویلمز موسیقیدان بلژیکی تبار فرانسوی)

Martineo اومعتقد بود آموزش موسیقی از »رحم« مادر شکل میگرد و اولین آوازهایی که کودک فرا میگیرد، دربطن مادر است. بنابراین ما از محدوده کودک هم خارج شده به زمان قبل از تولد میرویم؛ و بهترین شرایط اجتماعی، شرایطی است که خانواده به وجود می آورد. درواقع در سیستم ویلمز با دو عامل کودک و خانواده روبرو هستیم. در این روش هیچگونه ساز مخصوص کودکان وجود ندارد ، مگر اینکه کودک خودش آنرا در محیط ، کشف کند. در مرحله بعد می بایست تمام سازهای موجود در اختیار کودک قرار گیرد، تا خودش آنچه را که با روحیاتش سازگار است انتخاب کند.در پایان بررسی شیوه های فوق باید متذکر شد که از اواخر قرن بیستم، تقریبا« در سراسر دنیا هیچ کس به هیچ روشی پایبند نیست ، بلکه هر متخصص موسیقی کودک ،روشی را انتخاب می کند که متناسب با امکانات محیطی ، سن وتوانایی کودکان باشد.